Hi Messenger

Ons moeder heeft een nieuwe mobiele telefoon. Jaren terug heeft ze ooit een afdankertje van mij overgenomen, een stokouwe Sony Ericsson die ik in mijn Vodafone tijd als bedrijfstelefoon kreeg. Het ding deed het prima en dus hoefde ons moeder nooit een nieuwe. Ook de bel- en smsfrequentie vormde nou niet echt een argument om eens te kijken naar nieuwe hardware. Recent begon het ding alleen wel wat kuren te vertonen. Bepaalde toetsjes die het niet meer zo lekker deden en een display dat ogenschijnlijk op z'n laatste benen liep. Of ik dus eens wilde uitkijken naar een leuke toestelleke; een simlockvrije. Maar dan liefst wel eentje die iets meer kon dan die van ons pa. Ik was amper begonnen met de orientatiefase toen ik op een KPN presentatie een goodybag ontving met daarin een Hi Messenger. Tof dingeske, maar ik heb onlangs nog een nieuwe N97 aangeschaft. Vorige week zondag heb ik het toestel dan maar meegenomen naar ons moeder; misschien vond ze het wel iets. En jawel: ons moeder was helemaal happy met deze giant leap van het stenen tijdperk right into the year 2010. Nummertje geporteerd, contacten overgezet en hupsakee: bellen maar. Grappig dat ons moeder zichzelf ook zo vlug aanpast aan nieuwe technologie. Zonder morren begint ze aan totaal onbekende materie. Sterker: ze vindt het leuk! Knap vind ik dat. En bijzonder voor iemand van die generatie. Hulde voor ons moeder!